Blij en gezond Gezond

Bloeddonor vertelt: hoe is het om bloeddonor te zijn?

Deze post is een samenwerking met Liefs Linne. Liefs Linne en ik hebben wellicht een bijzondere band zonder dat wij het weten. Liefs Linne ontvangt namelijk bloed en ik doneer bloed. In deze samenwerking laten wij beide kanten zien en hebben wij afgesproken om elkaars vragen ook te beantwoorden. Wij hebben het hier echt over de ervaringen van het doneren en ontvangen.

Disclaimer: dit is louter mijn ervaring. Voor medische informatie over bloeddonorschap wil ik je verwijzen naar www.sanquin.nl. 

Waarom ik bloeddonor ben

Ik ben om meerdere redenen bloeddonor geworden. Ten eerste werk ik in de gezondheidszorg. Ik heb tijdens mijn werk meerdere keren bloed- en plasmazakjes in mijn handen gehad voor patiënten die het keihard nodig hadden. 

Ten tweede zijn bijna al mijn vrienden en vriendinnen bloerdonor, waardoor ik eigenlijk op die manier allerlei positieve ervaringen er over hoorde. Door hen was ik niet bang voor de naalden (hoi ik ben Anna en ik werk in de zorg en ik heb een naalden angst). Maar veel belangrijker ik wist wat ik kon verwachten.

Als laatste blijk ik bloedgroep 0- te hebben. Ik heb een bloedgroep die iedereen kan ontvangen, waardoor het veel in ambulances wordt gebruikt als men nog niet weet welke bloedgroep een slachtoffer heeft. Dit motiveert mij extra om te gaan.

Eigenlijk was mijn enige reden om niet te doneren mijn angst voor naalden. Echter, toen ik eenmaal ging bleek het zo snel te gaan dat ik de naald amper merkte.

Ga mee naar de bloedbank!

Als vrouw mag je maximaal drie keer per jaar bloed geven (als man is dat vijf keer). De eerste keer dat je langs gaat, wordt er getest of je wel geschikt bent als donor. Krijg je groen licht, dan kun je een uitnodiging in de bus verwachten.

Als je je donatie oproep hebt ontvangen mag je naar de bloedbank locatie bij in jouw buurt gaan. Je moet van te voren goed eten en drinken. Ik neem altijd een wat uitgebreider ontbijt en ik zorg dat ik meer water drink dan normaal. Je gaat namelijk een halve liter bloed doneren. 

De eerste keer dat je gaat doneren is wel wennen. Het kan zijn dat je je een beetje flauw voelt. Je lichaam is namelijk niet gewend om een halve liter bloed in één keer te doneren. Het kan dus handig zijn om de eerste keer iemand mee te nemen om eventueel mee terug naar huis te rijden. Blijf na donatie gewoon even een half uurtje zitten in de donorlounge om even bij te komen (hierover later meer)

Voor een donatie vul je een algemene vragenlijst in over je gezondheid. Aan de hand van die vragenlijst word je door de keuringsarts gekeurd. De keuring is niet alleen in voor de ontvanger, maar ook voor jezelf. Het kan namelijk voor komen dat het beter is voor je gezondheid dat je even niet doneert. De keuring gebeurt in een afgesloten ruime. Naast de vragenlijst worden ook je bloedruk gemeten en hemaglobine (HB) geprikt. Als alles goed is, kun je door naar de donorruimte.

De donorruimte

Zodra er een stoel vrij is, geeft de Sanquinmedewerker aan dat je plaats mag nemen.. De medewerkers heten je altijd hartelijk welkom en vragen welke arm je voorkeur heeft. Ik zou je aanraden om niet je dominante arm te kiezen, want na donatie krijg je altijd even een verband om en dat zit niet heel comfortabel als je daarna nog moet werken of schrijven. 

Vervolgens prikt de medewerker de naald aan voor het doneren. De naald is aan de grote kant. Echt lekker is het niet, maar het is niet heel erg pijnlijk. Het hangt altijd van de prikkunsten van de medewerker af of je het erg voelt of niet. Je voelt de vingerprik van het HB-prikken meer dan de bloeddoneernaald. De bloedbank neemt altijd ook een paar buisjes bloed af om te testen of alles met het bloed goed is, maar dat is niet om over naar huis te schrijven. Mocht er iets afwijkend gevonden worden, krijg je daar bericht over. Zodra dat gedaan is ga je gelijk doneren. 

Het doneren van bloed duurt tussen de zes en tien minuten. Het doneren van plasma duurt langer, maar ik doneer geen plasma dus ik kan je daar niet veel over vertellen.

Voor je het weet hoor je de zoemer van het zakje bloed en word je weer afgekoppeld. De medewerker haalt de naald uit je arm en drukt het af met een gaasje. Vervolgens pakt de medewerker het verband en bindt dat er omheen. Dat verband moet twee uur blijven zitten. Als jij je goed genoeg voelt kun je opstaan en naar de donorlounge gaan.

De donorlounge

Na het doneren moet je nog een kwartiertje in de donorlounge zitten. Zo kunnen de medewerkers in de gaten houden of het wel goed met je gaat. Je pakt daar wat te eten en te drinken. Ik vind het altijd lekker om een kopje bouillon te nemen en een roze koek. Als je je goed genoeg voelt kun je rustig weer naar huis gaan. Heb je langer dan het kwartiertje nodig om bij te komen is dat gaan probleem.

De rest van de dag moet je je rustig houden. Je wordt snel licht in je hoofd. Ga bijvoorbeeld niet zwaar lichamelijk werk doen, niet sporten of zwaar tillen. Zelf vind ik het lekker om na mijn werk te doneren, zodat ik ongegeneerd op de bank kan hangen en Gossip Girl kan gaan kijken. De volgende dag voel je je weer helemaal prima en merk je er verder niets meer van is mijn ervaring.

Vragen van Linne

Aan de hand van de vragen die Linne voor mij had toen ik deze post ging schrijven heb ik deze post geschreven, maar een aantal specifieke vragen heb ik nog niet beantwoord.

Wat is het lastigste aan bloeddonor zijn? En waarom weegt dat niet op tegen geen bloeddonor zijn?

Ja… mhmm… eerst was het mijn naaldenangst, maar daar ben ik nu wel redelijk overheen. Wellicht het feit dat het “tijd kost”. Ik zie er altijd een beetje tegen op, omdat ik moet gaan plannen. Maar als ik er eenmaal zit ben ik altijd sneller klaar dan ik van te voren dacht. Dus eigenlijk is dat het enige wat ik mij kan bedenken.

Heb je zelf klachten van het bloeddonoren?

Ik voel me snel licht in mijn hoofd. Verder heb ik altijd een beetje last van de prikplaats en zolang het verband er op zit vind ik het ook altijd een beetje oncomfortabel. Afgezien dat heb ik er niet veel last van. 

Heb je dingen waar je rekening mee moet houden, omdat je bloed doneert?

Ja, je hebt sowieso een aantal leefregels waar je je aan moet houden. Die staan op het invulformulier wat je bij binnenkomst krijgt. Wat mij steeds weer opvalt is dat je ook moet bijhouden of je medisch onderzoek hebt gehad of naar de dokter bent geweest. Ik vergeet dat altijd gelijk weer. Verder kun je hier vinden wat de verdere eisen zijn.

Wat zou je aan mensen willen meegeven die twijfelen om bloed te gaan doneren?

Heel veel mensen hebben denk ik geen beeld bij het doneren en wat het bloed oplevert. Ik ben er door mijn werk en vrienden echt meer over gaan nadenken. Dat heeft mij uiteindelijk ook over de streep getrokken. Daarbij kun je altijd een intake bij Sanquin doen, zonder dat je ergens aan vast zit. Dus als je twijfelt ga eens het gesprek aan met je omgeving. Vraag aan anderen wat hun ervaring is en als je je er niet goed bij voelt moet je het absoluut niet doen, maar als het enigszins kan doe je iets heel belangrijks voor je medemens (zoals Linne).

Samenvattend

Hopelijk weet je nu iets meer over het bloeddonorschap. Hoe het is om bloed te ontvangen lees je op de website van Liefs Linne. Dit is geen betaalde samenwerking.

Wil je zelf donor worden? Kijk dan op de website van Sanquin.

Disclaimer: dit is louter mijn ervaring. Voor medische informatie over bloeddonorschap wil ik je verwijzen naar www.sanquin.nl. 

Dit vind je misschien ook leuk...