Blij en gezond StressLes(s)

StressLes(s) deel 3: Verantwoording afleggen over het feit dat je verantwoording moet afleggen

Vorige week hebben het over eigenaarschap van problemen gehad. Als je iets niet wilt of ergens geen zin in hebt voel je vaak een soort druk om verantwoording af te leggen waarom je nee zegt. Maar moet dat wel? 

Je gaat denken over waarom je het niet kunt gaan doen en wat blijkt… al je redenen voelen als smoesjes, eigenlijk wil je het achterste van je tong niet laten zien en je voelt je ongemakkelijk, omdat je ineens voor het blok wordt gezet.

Een voorbeeld hiervan is als je zegt dat je niet kunt en de ander dan zegt “want?”. Of dat je zelf al een excuus geeft, omdat je vermoedt dat iemand een excuus vraagt. Hoe ga je hiermee om en hoe vermijd je het in de toekomst?

Probleem: Ik heb het gevoel dat ik mij altijd voor mijn keuzes moet verantwoorden en daar heb ik geen zin in. 

Ook vandaag gaan we het probleem weer aanpakken met een voorbeeld in combinatie met een stappenplan. Nu ben ik zelf ook iemand die altijd vind dat ze ergens verantwoording voor moet afleggen dus ik ga proberen het zo goed mogelijk uit te leggen.

Laten we het voorbeeld nemen van iemand die het spel Just Dance voor de switch van je heeft geleend. Deze vriendin is jarig en ze wil op haar verjaardag graag een danswedstrijdje doen met Just Dance. Toevallig heb jij het spel en ze mag het wel voor een avondje lenen. 

Maar ondertussen is de verjaardag al twee maanden geleden geweest en jij hebt nog steeds je spelletje niet terug. Jij trekt de stoute schoenen aan en het eerste wat zij vraagt is “Heb je het nodig dan?”. Jij voelt gelijk je gezicht rood worden, het zweet breekt je uit en je begint te stamelen. “Nou ja eigenlijk wel want uhmm ik heb nichtjesdag en we doen dat bij mij en ja ik wilde het graag spelen en uhmm jaaa nou dat zeg maar”. 

Eigenlijk wil je gewoon zeggen “nee het is van mij en ik wil het terug”, maar dat durf je niet.  Hoe los je dit nou op?

Stappenplan

In dit voorbeeld kun je verschillende interventies toepassen om deze situatie te voorkomen. Per “moment” in het Just Dance voorbeeld laat ik je zien wat je kunt doen om zo min mogelijk stress te krijgen hiervan.

Stap 1 Vriendin vraagt spelletje

Als jij het goed vindt dat de vriendin in kwestie het spelletje leent kun je het beste al gelijk aangeven wanneer ze het terug moet geven. Dus bijvoorbeeld je neemt het mee naar de verjaardag als je komt en zodra je weg gaat neem je het spel weer mee naar huis.

Wil je niet dat je vriendin het leent, dan mag je gewoon ‘nee’ zeggen. Als zij dat niet leuk vindt klikt dat als een…? Haar probleem. Als zij per se dat spelletje wilt spelen moet zij het zelf kopen als ze niet afhankelijk wilt zijn van anderen. 

Stap 2 Je geeft het spelletje aan je vriendin

Geef ook hier weer aan wanneer je het terug wilt hebben. Vertel eventueel ook hoe je het terug wilt hebben. Als je dat moeilijk vindt kun je het eventueel inpakken als een manier waarop je de ander tegemoet komt.

Stap 3 Het maakt je niet uit wanneer je het terugkrijgt, maar het duurt nu wel erg lang. 

Ga in ieder geval het gesprek aan met de betreffende vriendin. Als zij vervolgens de beroemde “heb je het nodig dan?” vraag stelt, kun je de wedervraag stellen of zij het zelf leuk zou vinden als de situatie andersom zou zijn.

Als je geen zin hebt om er lang over uit te wijden kun je ook gewoon aangeven dat het betreffende spel van jou is. Eigenlijk is de kous daarmee af. Nogmaals als zij het spel zo nodig wilt hebben, moet zij het zelf kopen.

Realiseer je dat jij niemand een verantwoording verschuldigd bent

Je mag altijd “nee” zeggen. Jij hoeft niemand te verantwoorden waarom je iets niet wilt doen. Ik heb het niet over de dingen die je moet doen, zoals tentamens en bepaalde werkgerelateerde zaken zul je niet kunnen ontlopen. Maar ook tijdens je studie of werk kun je grenzen aangeven.

Maar als iemand aan jou vraagt of je ergens mee naar toe wilt, iets mag lenen of over een grens van jou gaat mag je altijd ‘nee’ zeggen. Jij hoeft niet te zeggen waarom je er geen zin in hebt.

Dat klinkt makkelijker dan het is, maar als je het consequent doet krijg je ook niet meer dat mensen verontwaardigd reageren. Als jij altijd over je grenzen heen laat gaan, gaan mensen er ook vanuit dat ze alles bij je kunnen maken. Je lieve karakter wordt dan dus je ondergang. 

Anderen hoeven zich ook niet te verantwoorden waarom zij iets niet willen of kunnen doen. Als jij aan iemand vraagt of diegene kan oppassen en die persoon zegt nee vind jij dat toch ook heel normaal? Waarom zou jij je dan wel moeten verantwoorden waarom jij niet kunt oppassen?

Uiteindelijk houd je meer tijd en energie voor jezelf over, omdat je geen zorgen meer hebt om dat spelletje dat je nog steeds terug moet krijgen of omdat je iets moet gaan doen waar je geen zin in hebt.

Samenvattend

Jij bent niemand verantwoording schuldig voor het feit dat je iets niet wilt of kunt doen. Nee is altijd een optie. Het is eerst moeilijk, maar uiteindelijk levert het je meer op. Mensen gaan jouw grenzen leren kennen en gaan er rekening mee houden.

Hopelijk heb je wat aan deze tips. Kun je geen genoeg krijgen van de StressLes(s)en. Hier vind je deel 1 en deel 2.

Dit vind je misschien ook leuk...